28η Οκτωβρίου

"... Εκείνο το εφιαλτικό πρωινό της 28ης Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα εδέχθει ένα τελεσίγραφο. Της ζητήθηκε να παραβιάσει την ουδετερότητά της. Απάντησε ΟΧΙ. Της έκανε επίδειξη της δύναμής της μια χώρα καθ΄ όλα δυνατή. Είμαστε πολλοί, είστε λίγοι θα νικηθείτε. Η Ελλάδα εμειδίασε ατάραχη και απάντησε ΟΧΙ. Οι πολλοί είναι όγκος άνευ ψυχής. Οι λίγοι είναι δύναμη ακατάβλητη γιατί έχουν ψυχή, έχουν Μαραθώνα, Θερμοπύλες και Μεσολόγγι. Η ιστορία είναι επανάληψη και την έμαθε καλά ο ελληνικός λαός. Δεν σκιάζεται τη δύναμής σας, δε σκιάζεται το σκοτάδι γιατί η μοίρα του είναι να διαλυθεί από το φως…” 

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΛΑΒΑΡΟΥ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΩΝ

ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

 

Όρκος των σημαιοφόρων

Ορκιζόμαστε ότι μεγαλώνοντας κάτω από τη σκιά των ιερών συμβόλων του Έθνους και του Κράτους μας,

θα τα διαφυλάττουμε άγρυπνα και θα αγωνιζόμαστε με αυτοθυσία για τα μεγάλα ιδανικά του Ελληνισμού

και την προστασία της ιδιαίτερης μας πατρίδας.


Και ξημέρωσε η μέρα της λευτεριάς! Ένα παράθυρο ανοίγει ξαφνικά, δυο κορίτσια σκαρφαλώνουν πάνω στο περβάζι, κρατούν μια σημαία, θέλουν να την κρεμάσουν, χαρούμενα την κυματίζουν και φωνάζουν «Ελευθερία! Ελευθερία!» Τα ραδιόφωνα παίζουν τα εμβατήρια της νίκης. Ο έρημος δρόμος γιομίζει φωνές και σημαίες. «Είμαστε λεύτεροι, είμαστε λεύτεροι!!», φωνάζει ένα ψηλόλιγνο κορίτσι με τα ξανθά μαλλιά και πορεύονται και αγκαλιάζονται και χορεύουνε. ΌΜΟΡΦΟΣ ΠΟΥ ‘ΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ!